چنان كه گفته‌اند كه در زمان حضرت موسى ع قوم در انواع سحر و ساحرى مى كوشيدند و آن را كمال مى شمردند و ريسمان و عصا را در صورت مار و اژدها بمردم مى نمودند پس حق سبحانه و تعالى حضرت موسى ع را برسالت فرستاد و به جهت معجز عصايى به آن حضرت داد كه هر گاه كه اراده ميكرد آن عصا بامر خداى تعالى ثعبان مى شد و دفع سحر ساحران و تدليس و تلبيس كافران ميكرد و ايشان عاجز بودند از مثل آن تا آنكه ظاهر شد برايشان كه نبوت آن حضرت حق است و حق سبحانه و تعالى در قرآن ازين حال خبر داده چنان كه فرمود « قالَ بَلْ أَلْقُوا فَإِذا حِبالُهُمْ وَ عِصِيُّهُمْ يُخَيَّلُ إلِيَهِْ مِنْ » . و جاى ديگر فرمود : « فالقى عصاه فاذا هى ثعبان مبين » و جاى ديگر فرمود : « فَأَلْقَوْا حِبالَهُمْ وَ عِصِيَّهُمْ وَ قالُوا بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ إِنّا لَنَحْنُ الْغالِبُونَ فَأَلْقى مُوسى عصَاهُ فَإِذا هِيَ تَلْقَفُ ما يَأْفِكُونَ » . و در زمان حضرت عيسى ع مردم در طبابت و حكمت و معالجات و مداوات اجتهاد تمام داشتند و در تكميل اين معنى تفاخر مى كردند پس حق سبحانه و تعالى حضرت عيسى ع را بر ايشان ارسال كرد و ابراى اكمه و ابرص و احياى موتى و مانند آن را معجز آن حضرت گردانيد و آن حضرت اعجاز قوم و اثبات نبوت خود بر ايشان به آن معجزات كرد چنان كه خداى تعالى در قرآن ازين معنى خبر داده و فرموده كه [ 4 ب ] « وَ رَسُولًا إِلى بَنِي إِسْرائِيلَ أَنِّي قَدْ جِئْتُكُمْ بِآيَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ أَنِّي أَخْلُقُ لَكُمْ مِنَ الطِّينِ كَهَيْئَةِ الطَّيْرِ فَأَنْفُخُ فِيهِ فَيَكُونُ طَيْراً بِإِذْنِ اللّهِ وَ أُبْرِئُ الأْكَمْهََ وَ الْأَبْرَصَ وَ أُحْيِ الْمَوْتى بِإِذْنِ اللّهِ »

--> ( 1 ) سپه : به مثل آن ( 2 ) آستانه ( در قرآن ) را ندارد . ( 3 ) قسمتى از آيهء 66 سورهء طه ( 4 ) سپه ندارد - آيهء 107 سورهء اعراف ( 5 ) سپه : دگر ( 6 ) شعراء 44 و 45 ( 7 ) قسمتى از اول آيهء 49 سورهء آل عمران